چین یک نیروگاه تولیدی با توسعه سریع صنعتی در سال های اخیر است. هوش مکانیکی به تدریج جایگزین کار دستی می شود و جوشکاری ربات به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. اگرچه نمیتواند به طور کامل جایگزین کار دستی شود، اما عملیات جوشکاری دستهای بیشتر و بیشتر در حال ارتقاء و تحولات اتوماسیون در تولید صنعتی عملی است. ربات های جوشکار دارای راندمان بالاتر، کیفیت جوش تضمین شده و مدیریت آسان بدون مشکلات احساسی هستند که باعث می شود شرکت ها آنها را دوست داشته باشند. با این حال، برای بسیاری از قطعات جوشکاری با دقت بالا، کار با ربات ها دشوار است و در این مورد، باید از یک سیستم ردیابی درز جوشکاری تحریک برای کمک استفاده شود.
در جوشکاری خودکار واقعی، دو روش برای ردیابی درز وجود دارد. یکی ردیاب تماسی است که بر اساس اصل استفاده از پروب برای تماس با قطعه کار و اندازه گیری تغییر شکل قطعه کار از طریق گسترش و انقباض پروب است. یک ردیاب فقط می تواند خطا را در یک جهت اندازه گیری کند. در صورت نیاز به اندازه گیری خطا در جهت های چپ، راست و بالا و پایین به دو ردیاب نیاز است. به دلیل سناریوهای کاربردی محدود، در سال های اخیر به ندرت مورد استفاده قرار گرفته اند.
نوع دیگر ردیاب درز جوش بدون تماس است که عمدتا از لیزر، حسگرهای نوری و واحدهای پردازش مرکزی استفاده می کند. از اصول انتشار نوری و تصویربرداری برای به دست آوردن همزمان خطاها در جهت های چپ، راست و بالا و پایین استفاده می کند. ربات های جوشکاری یا تجهیزات جوشکاری از داده های خطا برای تصحیح تفنگ های جوشکاری و دستیابی به جوش دقیق استفاده می کنند. این نسل جدیدی از روش های ردیابی درز جوش است.