اتوماسیون جوش جهت توسعه فناوری جوش است و ردیابی درز جوش یکی از روش های اصلی برای دستیابی به جوشکاری خودکار است. رباتهای جوشکاری با تشخیص بیدرنگ کانتور و موقعیت درز جوش، کنترل میشوند تا به طور خودکار بر اساس موقعیت و اطلاعات هندسی، جوشکاری را ردیابی کنند. به عنوان یک فناوری اندازهگیری فعال، فناوری سنجش بینایی لیزری دارای مزایای غیر تماسی، دقت بالا و سرعت سریع است و میتواند در سیستمهای ردیابی درز جوش در زمان واقعی اعمال شود.
خطای موقعیت یابی، خطای پردازش و خطای نصب حسگرهای لیزری در فرآیند جوشکاری خودکار ربات مسائلی هستند. سنسور لیزری بینایی ساختار خط، اطلاعات شکل و موقعیت درز جوش را به دست میآورد و ربات را قادر میسازد تا به طور خودکار موقعیت و وضعیت تفنگ جوشکاری را برای تصحیح خطاها تنظیم کند. در عین حال، با روش برنامه ریزی مسیر چند لایه و چند کاناله برای جوش در زوایای مختلف سازگار است.
ابتدا، کالیبراسیون چشمی دستی را برای تبدیل اطلاعات نقطه مکانی مهره جوش از سیستم مختصات بصری به سیستم مختصات پایه ربات انجام دهید. سپس قطعه کار را اسکن کنید، محاسبه پیش پردازش نقاط مختصات واقعی را از طریق یک الگوریتم از پیش تنظیم شده تکمیل کنید، و به طور تطبیقی وضعیت سیستم مختصات ابزار را برای جبران انحراف تنظیم کنید. در نهایت، بر اساس پارامترهای مشخصه شیار جوش پردازش شده و الزامات فرآیند جوشکاری، یک مسیر جوشکاری چند لایه و چند پاس را برای تکمیل جوش طراحی کنید.
حالت کار سنسور درز جوش
یک نوع عمدتاً در فرآیند جوشکاری برای تشخیص خودکار شرایط جوشکاری (مانند اندازه شیار و غیره) و کنترل پارامترهای فرآیند جوشکاری در زمان واقعی برای انطباق با شرایط جوش در هر لحظه استفاده می شود که به عنوان ردیابی بلادرنگ شرایط جوش شناخته می شود. حسگرها نوع دیگری برای تشخیص موقعیت قطعات استفاده می شود. موقعیت شیار یا خط مرکزی درز جوش برای دستیابی به ردیابی خودکار موقعیت درز جوش استفاده می شود که به اختصار سنسور ردیابی خودکار موقعیت درز جوش نامیده می شود.
بنابراین، لازم است رباتهای جوشکاری بتوانند به سرعت به محیطهای جوشکاری در حال تغییر با سازگاری و هوش قویتر پاسخ دهند. ردیابی درز جوش یک فناوری کلیدی برای فرآیندهای جوشکاری خودکار و پس از جوشکاری است. فناوری ردیابی و سنجش درز لیزری نقش بسیار مهمی در جوشکاری ربات ایفا می کند.